จิ่วจ้ายโกว อุทยานจิ่วจ้ายโกว

สภาพของภูมิประเทศ
จิ่วจ้ายโกวตั้งอยู่ทางตอนใต้สุดของเทือกเขาหมินซาน ห่างจากเมืองเฉิงตูไปทางเหนือ 330 กิโลเมตร ถือเป็นส่วนหนึ่งของเทศมณฑล Nanping ในเขตปกครองตนเองชนชาติทิเบตและเชียงอาป้า ทางตะวันตกเฉียงเหนือของมณฑลเสฉวน ใกล้เขตแดนของมณฑลกานซู
บริเวณหุบเขามีพื้นที่อย่างน้อย 240 ตารางกิโลเมตร ขณะที่องค์กรด้านการอนุรักษ์บางแห่งกำหนดให้มีพื้นที่ 600-700 ตารางกิโลเมตร โดยมีพื้นที่กันชนเพิ่มเข้ามา 400 – 600 ตารางกิโลเมตร ระดับความสูงจะแตกต่างไปตามแต่ละพื้นที่ โดยมีทั้งพื้นที่มีมีความสูง 1,998 – 2,140 เมตร (ที่ปากทางเข้าหุบเขาซูเจิ้ง) ไปจนถึง 4,558 – 4,764 เมตร (บนภูเขา Ganzigonggai ที่ส่วนยอดสุดของหุบเขา Zechawa)
สภาพอากาศในหุบเขาจัดว่าหนาวเย็น ตลอดปีมีอุณหภูมิเฉลี่ย 7.2 ?C เดือนมกราคม -1 ?C และเดือนกรกฎาคม 17 ?C ปริมาณน้ำฝนตลอดทั้งปี 661 มิลลิเมตร โดยเป็นปริมาณระหว่างเดือนพฤษภาคมถึงตุลาคมราว 80%

ฤดูกาล: จิ่วจ้ายโกวสามารถท่องเที่ยวได้ตลอดทั้งปี
– เมษายน ปลายฤดูหนาว อากาศหนาว น้ำในทะเลสาบน้อย หิมะเริ่มละลาย
– พฤษภาคม ต้นฤดูใบไม้ผลิอากาศเย็น น้ำในทะเลสาบมีน้อยหิมะเริ่มละลายบนเส้นทางดอกไม้เริ่มบาน
– มิถุนายนถึงต้นสิงหาคม ฤดูร้อน (อากาศอุ่นกว่าฤดูหนาว แต่ยังเย็นสำหรับคนไทย) น้ำในทะเลสาบมาก ฝนตก
– ปลายสิงหาคมถึงกันยายน ต้นฤดูใบไม้เปลี่ยนสี น้ำมาก มีฝนตกบ้าง
– ตุลาคมถึงพฤศจิกายน ฤดูใบไม้เปลี่ยนสี น้ำมาก ฝนตกน้อย เริ่มมีหิมะมาก อากาศหนาว
– ธันวาคมถึงมีนาคม ฤดูหนาว มีหิมะมากน้ำในทะเลสาบน้อยและจับตัวเป็นน้ำแข็ง